ضیافت های عاشق ران

هر چه را که ساختم

عاقبت شکست شکست شکست

من همیشه باختم باختم باختم

من نه ابشار نه جویبار

      متن کامل در ادامه ی مطالب                            

خورشید خانوم آفتاب کن

شب و اسیره خواب کن

مجمر نور و بردار

یخ زمین و آب کن

گلهای باغچه خوابند

ماهی ها ی پیرو خسته

قناری پیر و خسته عاشق بال صداشون بسته

فواره های خاکی تن نمی دن به پرواز

شمع و گل و پروانه جا نمیشن تو آواز

خورشید خانوم آفتاب کن

شب و اسیره خواب کن

مجمر نور و بردار

یخ زمین و آب کن

مروارید های نورو بپاش تو دامن آب

ما رو ببر به جشن گندم و عشق و آفتاب

سوار اسب نور شو زمین و اندازه کن

دستمال آبی بردار قلبامون و تازه کن

خورشید خانوم آفتاب کن

شب و اسیره خواب کن

مجمر نور و بردار

یخ زمین و آب کن

خورشید تن طلایی

زمین برات هلاکه

نگو طلا که پاکه چه منتش به خاکه

زمین که عاشق توست

حیفه تو شب بمیره

حیفه سراغتو از ستاره ها بگیره

خورشید خانوم آفتاب کن

شب و اسیره خواب کن

مجمر نور و بردار

یخ زمین و آب کن

بی همگان به سر شود

بی تو به سر نمی شود

داغ تو دارد این دلم

جای دگر نمی شود

بی تو برای شاعری

وازه خبر نمی شود

بغض دوباره دیدنم

از تو به در نمی شود

فکر رسیدن به تو

فکر رسیدنه به من

از تو به خود رسیده ام

اینکه سفر نمی شود

بی همگان به سر شود

بی تو به سر نمی شود

داغ تو دارد این دلم

جای دگر نمی شود

دلم به دست تو اگر

به نیزه ای نشان شود

برای زخم نیزه ات

سینه سپر نمیشود

صبوری و تحملم

همیشه پشت شیشه هاست

پنجره جز به بغض تو

ابری و تر نمی شود

بی همگان به سر شود

بی تو به سر نمی شود

داغ تو دارد این دلم

جای دگر نمی شود

صبور خوب خانگی

شریک ضجه های من

خنده ی فصله بودنم

رنگ خطر نمی شود

حادثه ی یکی شدن

حادثه ای تازه نبود

مرد تو جز تو از کسی

زیر و زبر نمی شود

به فکر سر سپردنم

به اعتماد شانه ات

گریه ی بخشایش من

که بی ثمر نمی شود

همیشگی ترین من

لاله ی نازنین من

بیا که جز به رنگ تو

دگر به سر نمی شود

بی همگان به سر شود

بی تو به سر نمی شود