+18

آيا اخلاق، از سياست جداست؟ يا اين كه اخلاق و سياست با اين كه دو امر متفاوت هستند، ولى در عمل هرگز از هم قابل تفكيك نيستند؟ آيا شخص سياستمدار مى تواند ارزشهاى معنوى و اصول اخلاقى را مراعات كند يا نه؟ و در صورتى كه مراعات آن ممكن نباشد، آيا بايد سياست را فداى اخلاق كرد يا اخلاق را فداى سياست؟

افراد در پاسخ اين سئوالات دچار ترديدند و به يكى از اين دو وضع متضاد پناه مى برند يا به اخلاق سازش ناپذيرى كه در اثر آن نعمتهاى مادى را تحقير مى كنند و ضرورت برخى جاودانى را اعلام مى دارند و در حفظ پاكى وجدان خود به هر قيمت حتى به قيمت فداكردن جان خود يا جان ديگران، پا مى فشارند. يا به سياستى كه منظورش به قدرت رسيدن است، و مى خواهد با تمام وسائل از آن دفاع كند و لو منجر به نقض دستورهاى اخلاقى باشد.

در طول تاريخ، اين كشمكش تكرار شده است بى آنكه هيچ يك از دو طرف توانسته باشد طرف ديگر را متقاعد كند. ولى هر دو طرف در نكوهش كسانى كه مى كوشند تا ميان اخلاق و سياست توافقى يابند، همداستانند. يعنى هر يك از دو طرف در نظام ارزشهاى خود كه بدان عنوان، ارزشهاى مخالف را انكار مى كند، محبوس مانده است. واقع گرايان، بيهوده كوشيده اند به اثربخش بودن روش هاى خود و مفيد بودن نتايج به دست آمده مباهات كنند. در ديده اخلاق گرايان، كه فقط شيفته اصول جاودانى اند، عمل واقع گرايان هميشه بى ارزش و بى اعتبار بوده است. مى گويند: پيروزى هائى كه سياست پيشه بدانها مى بالد، هرچه باشد، چنين كسى قادر نيست به نيكى كردن حقيقى نايل آيد. زايش و مرگ امپراتوريها، اكتشاف سراسر كره زمين، اختراع ماشينها، افزايش شماره مردمان و شهرها و كارخانه ها، در نگاه تحقير و نخوت آلود معتكف معبد فضيلت، خللى وارد نمى آورد. اما اخلاق گرايان مردان عمل را از خطاهائى كه بدانهاآلوده مى شوند، و از بى قدرى هدفهايشان بيهوده سرزنش مى كنند، مرد عمل هدف را بى چون و چرا خواستنى مى يابد و مى داند كه در اين جهانى كه جهان اوست، به رغم افسانه هاى اخلاقى كه كودكان را به كار است، فضيلت بى اجر مى ماند فرمانرواى واقعى زور است. خطابه هاى اخلاقى در نظر او سخنان ياوه اى است و وسواس هاى اخلاقى نشانه ضعف طرح ها

راسخ خانواده های زندانیان سیاسی را تهدید به زندان کرد


فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران : بنابه گزارشات رسیده خانواده های قتل عام 1367 که نزدیک به یک ماه است که با یورش به منازل آنها دستگیر و به بند 209 اوین منتقل شده اند می گذرد.

از زمان دستگیری تا به حال از وضعیت آنها هیچ گونه خبری در دست نیست. مراجعات مکرر آنها به دادگاه انقلاب برای اطلاع یافتن از بازداشت شدگان تا به حال بی نتیجه بوده .

برخورد حسن زارع دهنوی معروف به قاضی حداد و راسخ با خانواده ها خشن و تهدید آمیز بوده. راسخ که در نقش بازپرس پروندهای بازداشت شدگان عمل می کند ،خطاب به خانواده منصوری چنین گفت: شماها نباید به دادگاه مراجعه کنید و اگر باز هم مراجعه کنید دستور میدهم که برک خروج شما را امضا ء نکنند و شما را بازداشت کنند، او ادامه داد که دفعۀ بعدی هم نوبت شماست.

اسامی تعدادی از خانواده های دستگیر شده به قرار زیر می باشد:

1- آقای علی سارمی

 
3- خانم طاهره سوداگری

 
4 – فرشید سوداگری

5 – آقای محسن نادری

6- محمد علی منصوری